Ahmet Ümit NNZ listeliyor...

Ahmet Ümit’in son kitabı “Kırlangıç Çığlığı”ndan çığlık sayılacak 12 alıntı


“Beyoğlu’nun En Güzel Abisi” olan Ahmet Ümit‘in son kitabı “Kırlangıç Çığlığı” geçtiğimiz günlerde raflardaki yerini aldı. Okurları olarak Başkomser Nevzat ile tekrar buluşmanın keyfini sürerken; “Vicdanını yitirmiş bir dünyadan başka nedir ki cehennem?” diye soran kitaptan aslında sessiz birer çığlık sayılabilecek 12 alıntıyı sizler için derledik.

Kadınlar, ama sahiden seven kadınlar, erkeğin güçlü olmasıyla ilgilenmezler. Seni severler, çünkü yüreklerinde bir yere dokunmuşsundur. Bunu farkına varmadan yapmışsan daha çok severler.

 

Ahmet Ümit 1

…kötüler gider ama kötülük kalır.

 

Ahmet Ümit 2

Kimsesizlik korkunç bir şey Başkomserim. Annen baban yoksa çocukluk korkunç bir şey.

 

Ahmet Ümit 3

İyi ki sığınacak bir tanrı vardı her zaman, yoksa nasıl başa çıkardık bu hayatla?

 

Ahmet Ümit 4

Karamsar konuşuyorum belki, ama geleceğe güvenimi yitirdim Evgenia. O kadar çok hayal kırıklığına uğradım ki, artık umut etmek istemiyorum. En saf, en masum sandığımız kişiler bile bin bir hesap içinde. Hem de kirli, kanlı hesaplar. En fenasına hazır olmak lazım. O zaman daha az mutsuz oluruz…

 

Ahmet Ümit 7

Cehennem boşalmış, şeytanlar aramızda.

 

Ahmet Ümit 6

Her insanın içinde iyi bir yer vardır, bozulmamış bir saflık, her şeye rağmen bir parça masumiyet.

 

Ahmet Ümit 8

Siz benden daha iyi bilirsiniz Başkomserim, bu dünya acımasız bir yer, insanlar için de köpekler için de, sesinizi çıkarmadınız mı alırlar ekmeğinizi elinizden.

 

Ahmet Ümit 9

Yine buruk bir mutluluk duygusu, yine derinlerde uyanan o mahcubiyet. Evet mahcubiyet, neden derseniz bilmiyorum. Belki de yeryüzünde bu kadar acı varken, kendini mutlu hissetmenin verdiği suçluluk duygusu.

 

Ahmet Ümit 5

Kendileri iyi oldukları zaman bütün dünyanın da iyi olacağını zannederdi bu hayal dünyasında yaşayanlar…

 

Ahmet Ümit 10

Ama o, insan doğasını anlamamıştı. Herkes gibi, bizi matah bir şey sanıyordu. Oysa insan, acımasız, yıkıcı, bencil, zevk düşkünü, çıkarcı, fırsatçı, zayıf ve aptal bir mahluktur.

 

Ahmet Ümit 11

…Dünyayla, hayatla, kendiyle derdi olan insanlar iyidir.

Acıyı gördüm. Gözlerinin ortasında bir çiçek gibi büyüyen irisin önce ağır ağır büzülmesini, ardından çığlık gibi ansızın patlamasını gördüm. Titreyen dudaklar, bal mumuna dönüşen yüzleri, çöken yanakları, irileşen elmacık kemiklerini, birer mağara gibi derinleşen göz çukurlarını, kurumuş ağızların içinde pelteleşen dilleri gördüm.
Anladım ki benliğimizin farkına vardığımız an, acının pençesinde kıvrandığımız andır.
Çığlık değil, ürperiş değil, evet, nereden geldiğini bilmediğim o vahşi iniltiyi kalbimin derinliklerinde duydum. Soluksuz kaldım, boğazım kupkuru, alnım ateşler içinde, tuhaf bir hülyaya kapılmışım gibi sürüklendim o dipsiz boşlukta. Hayatın en karanlık sırrıyla yüzleştim.
Karanlığın her aşamasından geçtim, akan kanın sesini duydum, ölümün serinliğini damarlarımda hissettim.
Geçmişin kamburunu çoktan söküp attım sırtımdan.
İnsanın insanı öldürdüğü o ilk ânı gördüm, katilin zafer haykırışını, kurbanın korku çığlığını işittim.
Her an uyanmaya hazır o muhteşem dürtüyü bastırmak, insanlığın en masum haline, en saf doğasına dönmemek için yıllarca ihanet ettim kendime. Kendimle birlikte bütün dünyayı da kandırdım. Neredeyse başaracaktım ama bırakmadılar, benim adıma onlar öldürmeye başladılar.
İşte bu yüzden geri döndüm… (Arka Kapak)


Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir